Fooi

Volgens de Oxford English Dictionary verkreeg het woord tip zijn huidige betekenis in de zeventiende eeuw, als onderdeel van de dieventaal.  We geven eerder fooi omdat we ons verplicht voelen dan omdat we vinden dat we zo fantastisch bediend zijn. Vroeger kregen obers helemaal geen loon, en vormde de fooi hun enige inkomen. Tegenwooordig kunt u in bars en restaurants ongeveer vijf procent bij de rekening optellen. Druk uw waarachtige waardering uit in de hoogte van de fooi. Weet u zeker dat u een band op wilt bouwen met de bediening, geef dan meer. Fooi geeft u in het plastieken tijdperk nog steeds contant. U mag er van uitgaan dat de fooi gedeeld wordt met de collega’s. Als u slechts kleine euromuntjes heeft, kunt u beter niets geven of toch iets bij het te pinnen bedrag op laten tellen. U wilt namelijk voorkomen dat de kapper of ober badend in het zweet achter u aan holt met de mededeling dat u 20 cent bent vergeten.
Fooi mores verschillen behoorlijk van land tot land. Als u buiten Nederland of België tegen de ober zegt dat hij het mag afronden, of u noemt een rond bedrag, dan wordt dit vaak niet begrepen. Laat gewoon kleingeld op het schoteltje achter als u weg gaat. In Australië, Nieuw-Zeeland, China en Japan is het geven van fooien niet gebruikelijk. In Engeland en Ierland worden geen fooien gegeven in pubs. In de Verenigde Staten vormt de fooi nog steeds het grootste deel van het inkomen van bedienend personeel. Het is daar gangbaar om zeker 15% bij de rekening op te tellen. Doet u dit niet, dan kunt u beter rennen voor uw leven.
Share: