10 juli, 2019 0 Comments Omgangsvormen

Fysiek contact op de werkvloer

Uit een recente studie in Engeland onder 2000 werkenden blijkt dat werknemers minder fysiek contact willen op de werkvloer.

Het onderzoek toonde aan dat 27 procent van de werknemers aan het uitwisselen van kussen een einde zou willen maken, terwijl 15 procent ook knuffels wil weren. Van de Britse ouderen wil 45% het fysieke contact beperken tot een stevige handdruk. Jongere werknemers willen minder vaak een hand geven en zijn dat ook minder gewend.

Op maandag 1 juli vroeg BNR radio het Blauwe Boekje om onze visie op dit onderzoek. Luister hier:

 https://www.bnr.nl/player/archief/20190701065530300

Begroeten

Handenschudden is niet ouder dan de zeventiende eeuw? Pas in de 19e eeuw komt het handen schudden ter begroeting echt in zwang: overgewaaid als modegril uit Groot-Brittannië. Maar waarom eigenlijk? De handdruk heeft alles te maken met ‘het bepalen van de interpersoonlijke relaties’, noteert de Canadese antropologe Sarah Hillewaert. Mensen wisselen allerlei ‘tactiele informatie’ uit: wiens hand mag boven, hoe lang houden we vast, hoe wordt er precies geschud, wie begint en wie trekt hem als eerste terug? De hand wordt gezien als een visitekaartje: geef me een hand en ik weet al ongeveer wie u bent en hoe ons gesprek gaat lopen. Niet zelden ruiken we onbewust na een handdruk even kort aan onze hand om te weten met wie we te maken hebben. 

HDe kus is op de werkvloer nog minder lang in zwang. In de jaren ’50 hielden we veel afstand van elkaar en ontliepen niet alleen de zuilen elkaar, maar ook mannen en vrouwen en vice versa. De jaren ’60 maakten ons vrijer, maar de jaren ’70 zagen alweer een tegentrend waarbij we preutser werden. Los daarvan geven Nederlanders wel meer kussen dan in andere landen (namelijk drie). Misschien heeft het een dubbele betekenis als men zich rond oud en nieuw afvraagt hoe de drieklapper te ontlopen?

 

Zo begroeten middelbare scholieren elkaar tegenwoordig.

Trend

De onderliggende trend zien we in de feminisering, de individualisering, de terechte #MeToo-discussie die vooral over de opstand tegen narcisme gaat, en de toegenomen preutsheid. De MeToo-beweging heeft mensen aangespoord om misbruik aan te klagen. Dat geldt niet in het minste voor de werkvloer. Dat heeft echter ook geleid tot een grote verandering in de omgang met collega’s. De MeToo-discussie zou weer een tegentrend zijn tegen het narcisme dat ook welig tiert en maakt deel uit van de trend naar meer preutsheid. Ronald Giphart schreef in 2016 over deze trend nadat hij een roman met seks als thema lanceerde. Zelfbescherming en het minder exposen van lichamen zouden verklaard kunnen worden door de hoeveelheid sociale media die we consumeren. Facebook filtert op bloot en verwijdert seksuele content. Sociale media lijkt ons individualistischer en wellicht ook oppervlakkiger te maken.

De afstand die mensen willen is afhankelijk van de familiariteit met anderen. Gemiddeld is een armlengte of zelfs een meter voldoende. Dichterbij dan een meter komt u in de persoonlijke ruimte. Als u een groep toespreekt, wordt de afstand groter en daarmee de boodschap onpersoonlijker. De lichaamstaal is wellicht nog bepalender en ingewikkelder dan het gesproken woord. Regels vastleggen binnen een bedrijf waartoe het artikel aan het einde oproept gaat ons inziens niet helpen. Zelfbewustzijn des te meer. Maak duidelijk wat je wilt. En ja, ongeveer 10% van de mensen raakt alles en iedereen graag aan. Deze Ted talk met Lynne Franklin vertelt daar meer over.


Share: