“Empathie is als racisme. Helemaal verdwijnen zal het niet. Maar een beetje meer onderdrukken mag wel”. Paul Bloom
 
Een beetje inlevingsvermogen is goed is de algehele opvatting. Psycholoog en Yale professor Paul Bloom betoogt precies het tegenovergestelde in zijn boek ‘Against Empathy
Zo erg is inleven toch niet? Empathie is iets anders dan moraliteit en goed doen, dat is en blijft nodig. Empathie is jezelf in de schoenen van de ander verplaatsen. Voelen wat de ander voelt met de nadruk op de pijn van de ander. In de praktijk blijkt echter dat we alleen pijn voelen voor mensen uit onze eigen groep en daar gaat het verkeerd betoogt Bloom. Onze empathie is ontzettend bevooroordeeld. Vooroordelen kunnen best goed werken maar dan moet je ze wel beseffen. Empathie richt zich bovendien vaak op een persoon. We verliezen zo de groep als geheel snel uit het oog. Daarom slaat een aangespoeld kind zo aan of een slachtoffer van het niet krijgen van een medicijn bij Pauw zo aan. Empathie werkt dan ook vooral in een op een situaties. Als het om beleid gaat heb ik liever dat politici naar de hele groep kijken. Empathie reduceert ons tot wezens die vooral korte termijn beslissingen maken. 
 
Bloom haalt een onderzoek aan waaruit blijkt dat empathische mensen zelfs oorlogszuchtig zijn. Hitler bleef herhalen hoe zielig de Duitsers in Polen het hadden en dat ingrijpen (dus) onvermijdelijk was. Zo wist hij de bevolking voor te bereiden op een oorlog.  Er is in de media meer aandacht voor aanslagen dicht bij dan veraf. Niet alleen omdat gevaar dichterbij is en dus aannemelijker maar ook omdat we ons met de eigen groep wel identificeren/empathie hebben en met de ander niet. Dat brengt een oplossing niet dichterbij. Empathie vergroot zelfs verschillen tussen groepen. Empathie houdt/hield zelfs segregatie in stand.  In het algemeen heeft Bloom niets tegen empathie maar hij betoogt dat je in de sociale politiek je er niets aan hebt, want je kunt je niet in ieder mens afzonderlijk verplaatsen. Je moet dan juist in abstracties denken. De ondertitel van het boek is het tegengif: Rational compassie. Maak een kosten baten analyse; ga om tafel zitten met de experts. Geven om anderen en rationaliseren kunnen we allemaal. Het gaat om de juiste balans om tot de juiste beslissingen te komen om tot een betere wereld te komen. Zelfs het milieuprobleem kunnen we dan makkelijker oplossen omdat empathie nou eenmaal alleen voor mensen is op te brengen. De aarde heeft dus de ratio nodig om gered te worden. Bloom wordt in een interview met Brandpunt ook nog persoonlijk. Als je te veel empathie in de opvoeding van je kinderen legt, kies je op korte termijn vaak voor conflictvermijding. Op de lange termijn krijg je hier echter verwende kinderen van. 
 
Bovenstaande is een interpretatie van het interview met Brandpunt met Bloom en de boekbespreking in Vrij Nederland. Het boek is besteld.