Veruit het meest besproken twistpunt binnen de klassieke herenkleding is de broeklengte. Waar voor de mouwlengte altijd lijkt te gelden dat het tonen van een stukje van het manchet van het hemd de elegante en dus klassieke keuze is, blijft de broeklengte altijd onderwerp van discussie.

Deze discussie lijkt zich te onttrekken aan andere binnen het klassieke pak belangrijke zaken, zoals de mate van taillering en de lengte van het jasje. Momenteel is het kort dragen van de jasjes trend en dat is zeker niet altijd even flatteus bij ieder figuur. Gelukkig kan ik daar in mijn functie als maatwerkspecialist regelmatig een corrigerende opmerking bij plaatsen, omdat ik persoonlijk van mening ben dat een pakjasje te allen tijde aan de achterzijde de billen moet bedekken en aan de voorzijde het kruis (wanneer men een denkbeeldige lijn trekt tussen linker- en rechter voorpand). Maar goed, ik dwaal af.

Dus: broeklengte. Onder de (zogenaamd klassiek geschoolde) ‘kenners’ wordt de afgelopen jaren huiveringwekkend gekeken naar de alsmaar korter wordende broeken. Zo lijkt dat in ieder geval. Er wordt echter wel eens vergeten dat de broeklengte voor vijfennegentig procent afhankelijk is van de broekwijdte. En daar zit ‘m meteen de crux, want we kunnen met gemak (en met z’n allen) constateren dat de gemilde voetwijdte in de broek de afgelopen jaren een stuk smaller is geworden.

Voor elke klassieke broek (smal of wijd) geldt dat deze aan de achterzijde vanuit de knie in een loodrechte lijn naar beneden moet vallen. Mooier nog, is dat de broek over het hele been in één lijn naar beneden loopt, maar dat is met de huidige flatfront broeken en de nauw aansluitende pasvormen bijna niet te realiseren. Deze loodlijn betekent in eerste instantie dat de broek in ieder geval niet de grond moet raken, want dan zal deze aan de achterkant gaan breken, precies wat we willen voorkomen.

De geaccepteerde gedachte over de voorkant van de broek is dat deze met een enkele knik op de schoen rust. En dat betekent dus dat een bredere voetwijdte als het ware meer ruimte aan de achterkant creëert, omdat de voorzijde lager op de wreef zal komen te rusten. Tegelijkertijd geeft dit aan dat een smalle voetwijdte per definitie hoger gedragen moet worden, omdat de voorkant ook daadwerkelijk eerder gaat breken. Doen we dat niet, dan zal deze smalle broek ook aan de achterzijde gaan breken.

Te lang:
telang1

Te kort:
tekort

Geschreven door MrMenco voor Selectioneurs ten tijde dat Menco werkte voor NEW TAILOR.
Foto’s door Sjoerd Spendel.