28 september, 2014 0 Comments Geen categorie

Lange tenen van de Polen

Polen is een groot, voormalig communistisch land waar een klein deel van de bevolking grote rijkdommen heeft verzameld de laatste twee decennia en dit ook graag laat zien in dure horloges, auto’s en (conservatieve) kleding. Deze nieuwe rijkdom is een prima gespreksonderwerp, want Polen zijn trots. Bijna overdreven. Langzaam worden de Polen kosmopolistischer, want door de euro en de toetreding tot de EU zijn ze meer naar buiten gericht.

De Polen zijn een gastvrij en hartelijk volk. Als het klikt, word je vrij snel uitgeno- digd voor een diner of zelfs een huisbezoek. Er is dan ook een kans dat je begroet wordt met een omhelzing. Tijdens een diner of lunch met veelal zware gerechten worden er uiteindelijk ook zaken gedaan, maar vaak niet de eerste twee avonden. Houd echter wel enige afstand en discretie; zeker in het begin zijn Polen formeel. Als ze jou als ‘vriend’ thuis uitnodigen, is dit geen vrijbrief om alles te bespreken. Polen zijn gericht op de relatie en willen je eerst leren kennen. Reageer niet al te primair. Over een goed antwoord moet immers nagedacht worden, zo is de gedachte. Bovenal zijn de Polen nieuwsgierig en leergierig, maar ook enigszins achterdochtig. Kom afspraken na; daarbij zijn de termijnen wel enigszins flexibel.

De cultuur wordt grotendeels bepaald door de katholieke en communistische ach- tergrond, hoewel Polen hun land liever typeren als een katholiek Midden-Europees land. De nagedachtenis aan paus Johannes Paulus de Tweede wordt nog steeds levend gehouden, onder andere omdat hij het communisme samen met Lech Walesa heeft ‘beëindigd’. Grappen maken over de Heilige Vader is dan ook een doodzonde. Polen kennen nauwelijks een sportcultuur.

De maatschappij is masculien en zeker niet egalitair. Polen zijn, zoals een Slavisch volk betaamt, creatief en kunnen hard werken. Verwacht echter ook veel conserva- tisme en bureaucratie; zeker buiten de grote stad Warschau. Ken de grote direc- teur en weet dat hij de beslissingen neemt, al dan niet in overleg met bevriende andere directeuren van andere bedrijven.

Trauma’s zijn de tweede Wereldoorlog en de Russische onderdrukking. Het lijkt af en toe alsof de Polen aan deze twee gebeurtenissen een minderwaardigheidscom- plex hebben overgehouden en dat ze daarom extra trots zijn op recente ontwikkelingen. Polen lijken daarom soms lange tenen te hebben. Ze vinden het lastig om hun ongelijk toe te geven. Andere onderwerpen waar je beter niet over kunt begin- nen, zijn religieuze zaken en seks.


Share: