24 september, 2007 0 Comments Internationaal

In Rome do as Romans do

International zaken doen heeft een extra dimensie door cultuur-, taal- en tijdsverschillen. Nederlanders staan bekend om de internationale oriëntatie en onze taalkennis. Nog steeds ondanks onze arrogantie en onverschilligheid!

Door ons, als gast en gastheer, aan te passen hebben we een grote voorsprong. Dat Fransen en Italianen zo trots zijn op hun taal en nauwelijks Engels praten, is te zien aan het BNP en hun betalingsbalans. Door ons in het Engels of zelfs Frans of Spaans uit te drukken verdienen we respect en sympathie. Een groot goed. Net als met uw Nederlandse collega’s is de manier waarop u uw buitenlandse relaties bejegend, bepalend of u de kans krijgt uw kwaliteiten onder de aandacht te brengen. Een waarheid die Erasmus al opschreef in het eerste Nederlandse Etiquetteboekje. Nederlanders zijn nogal direct en vergeten vaak dat ze op de bal moeten spelen en niet op de man. Bovendien gaan we te snel over op het tutoyeren. Laat dat aan uw buitenlandse relaties over. En ook in het Engels is er een groot verschil tussen het taalgebruik als u ‘You’ met respect gebruikt of ‘You’ als u het meer vriendschappelijk gebruikt. Een onderscheid dat we in Nederland ook meer zouden moeten kennen. Met gebaren, die uw woorden veelal kracht bijzetten en bijna bepalender zijn dan wat u zegt, moeten we voorzichtig zijn. Vooral met vingergebaren omdat bijvoorbeeld ons ‘OK’ teken bijvoorbeeld in Zuid Amerika een obsceen gebaar is.

Door de internationalisering zijn gebruiken en gewoonten redelijk naar elkaar toegegroeid, de onderliggende waarden echter niet. Verdiep u hierin en de onderhandelingen gaan efficiënter, maar niet per se sneller overigens. In vele culturen wil men eerst weten met wie men zaken doet waarbij er nauwelijks verschil lijkt te bestaan wat ze zakelijk en privé van u willen weten. In Oost Europa kan het zo maar drie wodka flessen duren voordat er zaken worden gedaan. Ook Chinezen willen u eerst eendenhersenen of kloten van de bok zien eten voordat er zaken worden gedaan. In Amerika lijkt een werkdag nooit op te houden en vervlechten privé en zaken doen helemaal. Streef naar gemeenschappelijke ervaringen omdat daarmee de welwillendheid wordt vergroot.
De grootste verschillen zijn terug te voeren op de machtsafstand, de mannelijkheid, de mate van collectiviteit, belang status, de tijdshorizon (lang of kort) en de hang naar onzekerheidsreductie. Door dit te inventariseren voor het land waarmee u zaken doet of nog beter voor het betreffende bedrijf en bovendien iets weet van de geschiedenis van het bedrijf heeft u zeker goede gesprekken.

Met het geven van cadeaus dient u prudent om te springen. Zorg dat het iets over uzelf of over uw gasten zegt. Geef Moslims geen Alcohol, Hindoes geen waren gemaakt van het rund, Zuid Amerikanen geen scherpe voorwerpen en Chinezen geen horloge. En laat Arabieren en Japanners als eerste hun cadeaus overhandigen.

De kledingcodes die wij kennen gelden in de meeste westerse landen. Overigens zijn ze daar vaak verzorgder gekleed en dragen ze veelal wel een das! In India dragen ze een Sari en in de Filippijnen een kleurig dress shirt als wij een smoking dragen. Pas u aan, met een kledingvoorschrift wordt beoogd de homogeniteit te bevorderen. Ook hier geldt, laat uw relatie schitteren. Kies in andere gevallen voor een Westers pak.

Aan tafel zijn er drie opties in de wereld. Eten met de rechter reine hand, met stokjes of met bestek. Doe als de gastvrouw of gastheer. Eet met de rechterhand als geen bestek wordt aangereikt. Stokjes zijn in Japan korter omdat u uitsluitend van uw eigen bordje of uit uw eigen bowl eet. Chinese stokjes zijn langer omdat veelal van schalen wordt gegeten die midden op een ronddraaiend plateau staan. Leg stokjes parallel aan elkaar op uw (rijst)bowl zonder dat de punten naar iemand wijzen. Met bestek wordt in de Westerse wereld gegeten. Alleen Amerikanen houden na het vlees gesneden te hebben de vork in de rechterhand en liggen bijna aan tafel. Overal in de wereld betekent dat een gesloten bestek met de heften wijzend naar tien voor half vier dat u klaar bent met eten. Aan tafel is het gesprek het belangrijkste en worden er nauwelijks zaken gedaan, behalve natuurlijk in Amerika en Nederland. Uw relaties (Nederlanders of Buitenlanders) slechts trakteren op een snel broodje kaas met een glas melk is daarom ronduit een belediging.


Share: